QR in de klas > een themablog

In februari 2013 gaf ik op de 22ste ICT-praktijkdag voor de eerste keer de sessie QR-codes in de klas gebruiken.  Tijdens de voorbereiding hiervan merkte ik dat al heel wat collega's hun stappen zetten in het gebruik van QR in hun klas.  Op allerhande manieren maken ze graag duidelijk aan ieder die het lezen, horen, weten... wil hoe zij QR integreren in de klaspraktijk.  Ik passeerde blogs, Pinterest, Flickr, Youtube, Picasa, Facebook, Yurls, Twitter en een hoop andere media.  Om al dat nuttigs te bundelen, startte ik een eigen QR in de klas-Yurlspagina.

De sessie zelf was een verrijking.  Er hing heel wat inspiratie in de lucht.  We leerden van en met elkaar.  Iedereen had inspraak.  Iedereen zijn ideeën.  Sommigen ook vragen.  Er werd op elkaar ingespeeld.  Mooi om zien, nog mooier om er deel van te mogen uitmaken.  We namen de ideeën mee.  Om collega's te overtuigen. De tijd was te kort.

Het verhaal mocht nog niet stoppen.  Zo bleek ook uit de fijne reacties die na de sessie kwamen.  Eén van die reacties bleef door mijn hoofd spoken:

"Misschien nog een manier vinden om de ideeën of voorbeelden die men in de les aangebracht heeft nog beter te delen."

Het werd de start van een lange denkweg.  Een wiki zou mogelijk zijn.  Al is mijn ervaring daarin behoorlijk klein en de tijd vrij beperkt om dit voor mij nieuwe medium uit te zoeken.  Bloggen dus!  Een QR-blog waarbij geïnteresseerden een eigen login krijgen en hun QR-ervaringen, -opdrachten, -werkbladen of -activiteiten kunnen delen.  De blog vind je door op onderstaande afbeelding te klikken.

Als je interesse, ideeën of materiaal hebt, stuur me gerust een mail.  Dan mail ik je een uitnodiging om mee te QR-bloggen.

Hoera voor het internet!

"De baas van internet moet wel heel slim zijn."  Een van de geweldige hersenspinsels van een eenaatje enkele weken terug.  Maar nog niet zo gek bedacht.  Het volledige wondere web bekijkend, ligt er voor iedereen wel enorm veel te rapen.

Internet is een bron aan informatie.  Maar daarenboven kunnen we er ook allemaal ons ei op kwijt.  Het is een communicatiemiddel en tegelijkertijd een ontwerptool.  Op zich zijn die ICT-eindtermen nog niet zo slecht bedacht.  Voor elk doel liggen de webmogelijkheden voor het rapen.  

(Afbeelding: Tripwire Magazine)

Met het internet kan je dus ontzettend veel.  Je kan gaan zoeken, delen, vormgeven, samenwerken, in interactie gaan, ontwikkelen, ...  In mijn functie als ICT-coördinator krijg ik wel eens de vraag wat mogelijke internettoepassing zou kunnen zijn voor een bepaald lesonderdeel of -activiteit.  Mijn avondlijke omzwervingen op het net leveren vaak pareltjes van tools op.  Vooral voor mezelf, maar ook voor collega's en iedereen die het horen wil, bundel ik deze in een soort mindmap.  Pearltrees is een handige tool om al je links gestructureerd en zo overzichtelijk te houden.

Het vinden van de structuur bleek erg eenvoudig: de eindtermen ICT.  Om in deze ICT-doelen nog meer inzicht te brengen, maakte ik aparte rubrieken die het eenvoudiger maken de juiste tool te vinden. Ondertussen mag ik al spreken van een aardige boel toepassingen die in het onderwijs nuttig kunnen zijn.  Al besef ik dat ik met deze verzameling ongetwijfeld slechts het topje van de ijsberg aanraak.  Een steeds groeiend proces, zeg maar.  Wanneer ik nieuwe middelen vind, nodig heb of daar zin in heb, voeg ik er nieuwe bij.  Via dit blog wil ik de verzameling graag delen.  Onder het tabblad 'ICT in de klas' vind je de pearltree.  Bij sommige toepassingen vind je ook een mogelijke invulling in de les.  Het is natuurlijk aan de gebruiker om met de internettool aan de slag te gaan.  ICT kent geen grenzen, net als het internet.  De grenzen van het ICT-onderwijs worden echter bepaald door de leerkracht die ermee omgaat.  

Regelmatig hoor ik de handen-in-de-haren-vraag: "ICT in de klas, ok.  Maar waar vind ik alle toepassingen die onmiddellijk bruikbaar kunnen zijn?"  Er bestaat inderdaad een overvloed aan ICT- & internettoepassingen.  Uitzoeken welke de goede of zelfs de beste zijn, is als zoeken naar een speld in de denkbeeldige hooiberg.  

Om door de bomen het bos al wat meer terug te kunnen vinden, verzamel ik heel wat tools in onderstaande 'PearlTree'.  Toepassingen die bruikbaar zijn in het onderwijs.  Enkele ervan kregen al een korte uitleg of voorbeeld.  De tools werden gecategoriseerd op ICT-eindterm.  Het is aan de gebruiker om te bepalen welke ICT-doelen bereikt kunnen worden bij een bepaalde les, om vervolgens in de 'tree' op zoek te gaan naar een gepaste toepassing.

Heb je een van onderstaande tools eerder al gebruikt, en wens je je activiteit graag te delen?  Ken je nog andere bruikbare tools?  Mail me gerust! Ik plaats het online.

Leerstof als game

Een metrostation in Stockholm.  De trap en de roltrap naar boven staan zijdelings naast elkaar.  Zo goed als alle passagiers verkiezen de roltrap voor hun ritje naar de begane grond.  Terwijl elk van hen beseft dat extra lichaamsbeweging goed is.  Tijd voor een experiment!  De trap werd, mits de nodige technische creativiteit, omgevormd tot een functionerende piano.  Elke trede een andere klank.  Wat bleek?  Twee derde van de roltrappers maakt de verplaatsing nu via de gewone trap.  Sommigen van hen maken er zelfs een dansje op.  Breng de 'fun' in dagelijkse dingen en we willen ons er extra voor inzetten.

Het was een artikel in Humo dat me deed beslissen het toch te wagen bij deze grote, enthousiaste bende eenaatjes.  Al vaker wezen tweets en blogberichten me op het interessanter maken van de leerstof door er spelelementen aan te koppelen.  Ik probeerde eerder al wel heel wat lessen actiever aan te pakken.  Maar de echte game-elementen bleven in de kast.  Opbouw in levels, teamwork, onmiddellijke beloning,  de leerkracht als helpdesk.  De leerstof blijft gelijk, de lesopmaak in een ander kleedje.  

Het onderwerp van de dag zou samenstellingen zijn.  Nog geen twintig minuten voorbereidingstijd de avond voordien.  Woordkaartjes maken en afdrukken op verschillende kleuren papier.  Voor elke groep een kleur.  Level 1 wordt het zoeken van deze kaartjes in de eetzaal.  Daar hebben we namelijk plaats genoeg om met z'n 25 in spelmodus aan het leren te gaan.  De woorden op de kaartjes zijn telkens een deel van een samenstelling.  Level 2: zoek de zes samenstellingen door de kaartjes die bij elkaar horen samen te leggen.  Van deze samenstellingen krijgen de groepen ook hun eigen afbeeldingskaartjes die in level 3 correct gelegd moeten worden.  Als 4de level voorzag ik enkele zinnen uit de instructie die de groepen in de juiste volgorde moeten leggen.  

Die ochtend maakten we ons sneller klaar dan anders.  Er werd namelijk aangekondigd dat we een spel zouden spelen.  We verdeelden ons in vijf groepjes.  Er zouden vijf levels bereikt kunnen worden.  Al het nodige materiaal namen we klaar en op naar de refter.  Een voor een werden de gamers aangesproken en gingen op zoek naar de juiste kleur kaartjes.  Een erg eenvoudige opdracht, waarbij elk groepslid zijn zijn werk had.  Vooraf vertelde ik dat er 12 kaarten moesten worden gevonden.  Sommige spraken gebieden van de eetzaal af, waardoor elk groepslid zijn eigen taak kreeg.  Geweldig om zien met welk enthousiasme iedereen er in vloog.  Level 1 was voor sommigen al behoorlijk snel bereikt.  De eerste munten waren binnen.  Die moesten worden gespaard voor het melkje van de voormiddag.  Wie goed samenwerkte, kreeg een extra munt.  De mindere lezers werden zo mee op de kar getrokken.  Elke groep kreeg tussentijdse instructie om aan de slag te kunnen met de volgende uitdaging.  Enkele steekproeven bij het bereiken van de verschillende levels leerde me dat de doelen van de les echt wel bereikt werden.  We waren het erover eens.  Dit willen we zeker nog eens!!!

Drie weken later... de toetsenweken zijn volop op gang.  Tijdens de toetsen is het steeds muisstil in de klas.  Iedereen volgt waar we zijn en luistert naar elke instructie.  Tot bij de toets taalbeschouwing: "MEESTER, DAT HEBBEN WIJ GELEERD BIJ DAT SPEL!"  Met enige trots in mijn lijf meldde ik toch maar dat het tijdens de toets best stil is.  De fierheid viel duidelijk van mijn gezicht af te lezen.  Dit vraagt naar meer!  Vaker!  

Mijn leesvoer voor de volgende weken worden deze berichten en websites:

• Hoe gamify je een klas en gebruik je games in de les? (Jelmer Evers)
• Gamification maakt zorg en onderwijs gerichter (Sven Cooler)
• Gamification, een kans voor drukke Robin (ICTcreatief)
• Meer play in het onderwijs (Ijsfontein)
• Gamification (Margreet van den Bergh)
• Uitdagender leren met gamification (Kennisnet)
• Gamification wiki
• Gamification > education

Don't Play Games With Me! Promises and Pitfalls of Gameful Design 

Ons beeldendagboek

Ik speelde al langer met het idee om onze knutsels en kunstwerkjes te delen met de wereld.  Nu we sinds dit schooljaar een iPad in de klas hebben, is er ook constant een fototoestel ter onzer beschikking.  Werkje klaar?  Fotootje van maken!  En delen maar...  Ik zocht en zocht naar dé manier om al dat creatiefs te delen en belandde zo op Pinterest.  Maar het viel me al gauw op dat ons grote netwerk ouders en kennissen de weg naar dit platform niet kenden.  Terecht.  De relevantie van Pinterest voor velen onder hen is ver zoek.  

Ondertussen bleven we knutseltjes maken en foto's verzamelen.  Ook de flipcamera werd al regelmatig gebruikt tijdens interessante lesactiviteiten.  Vele beelden hiervan werden al via de schoolsite gedeeld.  Hoewel alle helden van het eerste leerjaar ervan overtuigd waren dat ons doelpubliek groter mag zijn dan de ruim 300 regelmatige bezoekers per dag.  Ja, heel de wereld mag weten wat voor knappe koppen wij zijn.  

Alternatieven aftasten bleek nodig.  Hoe kunnen we op een zo efficiënt mogelijke manier onze belevenissen delen met de wereld?  Een blog à la Blogger of Wordpress impliceert extra upload- en verwerkingstijd.  Uitgesloten.  Mijn oog viel op Tumblr.  Ik had deze manier van bloggen al wel eens gezien, maar niet bewust bij stil gestaan.  Het was de app PicCollage die er mijn aandacht naar trok.  Elke collage daar kan je namelijk meteen uploaden naar het sociale blogsysteem.  Tumblr profileert zich graag als de Twitter voor bloggers.  Snel, efficiënt, eenvoudig.  Net wat we nodig hebben.  Tijdens de lesdagen staan we namelijk liever niet te lang stil binden technische moeilijkheden van het bloggen.  We denken na over wat we willen delen en willen dit zo snel mogelijk online krijgen.  Ideaal medium, dus!

Ondertussen zijn we enkele weken verder.  Er passeerden al een viertal fotografen van beide klassen.  Elk met zijn eigen kijk op het leven in de klas.  Ieder met een eigen verhaal.  Opmerkelijk is hoe sommigen van de zesjarigen de leerstof in beeld willen brengen.  Vele kinderen kiezen ervoor om geen medeleerlingen te fotograferen.  Er worden detailopnames gemaakt.  Handen die schrijven, een poster in de klas, het werk aan het digibord.  De essentie van het leren.  

Elke week een nieuwe fotograaf.  Elke week nieuwe foto's.  Elke vrijdag een nieuwe collage.  Deze bespreken we op maandag.  Maandagochtend is het namelijk actua-uurtje in onze klas.  Eerst bespreken we de activiteiten tijdens ons weekend.  Daarna maken we graag tijd voor het leven in de klas.  Dankzij de foto's die vorige week gemaakt zijn, blikken we terug op interessante activiteiten.  Om vervolgens het nieuws in de wereld te bekijken.  Elke maandagochtend zetten we ons steevast klaar voor De Week van Karrewiet.  Het weekoverzicht van het kindernieuws.  Erg dankbaar om de kinderen te leren nadenken over het leven op de wereld, onze invloed op elkaar en de natuur.  Uit volle borst zingen we gewoonlijk mee met de eindtonen.  Er passeren al eens wat ooh's of aah's bij de geboorte van een pinguïnjong.

Met trots nodigen onze @eenaatjes en @eenbeetjes u uit op onze fotoblog.  Ons beeldendagboek van alle onvergetelijke belevenissen in de klas..  

-------

Elke week een nieuwe fotograaf, elke week nieuwe foto's!  De fotograaf krijgt beslissingsrecht van dé momenten van de dag.  Wat wil ik vertellen aan de wereld?  Welke activiteiten wil ik tonen?  Hoe breng ik dat in beeld?  Wie of wat staat op de foto?  

Voor ouders en bekenden de ideale manier om voor even een vlieg te zijn in onze klas.  Want via een (minstens) wekelijkse update houden we je op de hoogte van wat er de voorbije week gebeurde in de klas.

En wat leren onze eersteklassers hier dan van?

• Communiceren is en blijft belangrijk.  Gewoon met mama, papa, broer of zus over de voorbije dag praten is voor onze zes- & zevenjarigen heel leerzaam.  Door de terugblik te maken naar wat er allemaal gebeurde, wordt het abstracte begrip 'tijd' meer tastbaar.  Ook de taalvaardigheid zal erdoor evolueren.
• Selecteren is niet gemakkelijk.  In een wereld vol impulsen wordt het maken van keuzes er niet gemakkelijker op.  Door het beperkt aantal foto's per dag worden de kinderen uitgedaagd om de hoofd- en bijzaken van de dag te onderscheiden.  
• Wijs met media.  De gemaakte foto's kunnen door iedereen gezien worden.  We moeten er dus zeker over nadenken hoe we iets in beeld brengen.  Door samen te werken aan dit beeldendagboek en daardoor ook regelmatig te praten over ICT in ons dagelijks leven, willen we de kinderen verstandig leren werken met de camera, de computer en het internet.  Want jong geleerd, is oud gedaan!  Er is de laatste tijd heel wat aandacht voor mediawijsheid bij kinderen. Vlaams minister van onderwijs Pascal Smet schreef in 2012 samen met minister Ingrid Lieten, een conceptnota Mediawijsheid.

Folder QR in de klas

Onderwijs met QR

QR-codes waren oorspronkelijk bedoeld om een hoeveelheid datagegevens te bewaren. Ondertussen zijn de toepassingen en datatypes van QR-codes zo uitgebreid dat ze ook voor het onderwijs interessant zijn geworden. Ze linken niet enkel naar tekst of vooraf ingegeven data. Je kan ze ook inzetten als snelle link naar eender welke URL. Deze link kan informatie bevatten, een afbeelding zijn, verwijzen naar multimedia, online enquete of een gedeeld document. Verder zijn de online tools die eveneens op mobiele toestellen te raadplegen of aan te passen zijn inmiddels zo uitgebreid. Dat maakt van een QR-code een multifunctionele, ruim inzetbare toepassing.

QR-codes zijn relatief klein in verhouding met de informatie die erin wordt opgeslagen. Op enkele vierkante centimeters lukt het je zo om bijvoorbeeld een hele tekst kwijt te kunnen.

Het werken met QR-codes in het onderwijs is een manier van het zogenaamde ‘mobile learning’. Dit stelt ons in staat om plaats– en tijdsonafhankelijk tot leren te komen. Met plaatsonafhankelijk leren wordt bedoeld dat er eender waar leerstof kan worden ver-worven. Deze is niet gebonden aan een bepaalde ruimte. Zowel binnen de klasmuren als daarbuiten. Zowel binnen als buiten. Het tijdsonafhankelijk leren impliceert dat er eveneens buiten de lesuren geleerd kan worden. Informele momenten, zoals de middagpauze, kunnen hierbij van belang zijn.


Het mobiele leren verwacht uiteraard zinvolle inhouden. Deze moeten zo opgemaakt of gekozen zijn dat de kinderen er zelfstandig mee aan het werk kunnen. Hiervoor is het nodig dat media waarnaar verwezen wordt met de QR-code een meerwaarde kan bete-kenen voor de leerstof. De context van het leren kan zo veranderd worden naar een meer natuurlijke omgeving, waar leerlingen en hun leerkrachten een andere rol spelen dan ze eerder gewoon waren. ‘Natuurlijk’ in de zin van ondervindend leren. Net als we als baby, peuter en kleuter zo gewend waren.

Gepast onderwijs met QR vraagt van de leerkracht en de leerlingen misschien een andere werkwijze. De organisatie van de lessen kan onder de loep genomen worden om nog meer tegemoet te komen aan het hedendaagse leren. Van kinderen verwachten we dat ze de toevloed aan informatie voldoende verwerkt krijgen om er de nodige (levens)lessen uit te trekken. Met het gebruik van QR-codes kunnen we hen een omgeving bieden die uitdaagt om aan het leren te gaan. Verschillende ICT-middelen zijn ondertussen zo ingeburgerd in de samenleving dat de kinderen er niet van opkijken dat ze in de klas worden gebruikt. We kunnen hier dankbaar gebruik van maken om hen er zelfstandig mee aan de slag te laten gaan. Dit zorgt voor meer differentiatiemogelijkheden tijdens de les. De leerkracht verdeelt het werk vooraf en kan tijdens de verwerking van de leerstof zijn aandacht volledig richten op zij die het nodig hebben.

QR-tips voor gebruik in de klas

GEBRUIK DE MEERWAARDE
Het gebruik van ICT in het onderwijs is een middel om tot leren te komen. ICT-gebruik mag en kan niet het doel op zich zijn. Onze ICT-eindtermen zijn zo opgesteld dat ze in elk vakgebied aan bod kunnen komen als vakoverschrijdende doelen. Dat maakt ICT tot een hulpmiddel om van en mee te leren.

QR-codes kunnen aantrekkelijk zijn in de klas of prikkelen de nieuwsgierigheid van de kinderen. Daarvoor hoeven we echter nog geen QR-codes te gebruiken. Ze kunnen ook een meerwaarde betekenen voor de doelstellingen en de leerstof. In het gebruik van QR-codes in de klas is het net die meerwaarde die ze zo waardevol kan maken.
QR-codes geven ons kansen om de analoge wereld aan de digitale te koppelen. Alle leerstof kan gelinkt worden naar zaken die op het internet gevonden kunnen worden. Een afbeelding als QR-link gebruiken is daarentegen behoorlijk zinloos wanneer je be-denkt dat die afbeelding ook gewoon afgedrukt kan worden. Je kan m.i. maar van een meerwaarde spreken wanneer de tijd of de ruimte aan efficie ntie wint.

Wanneer kinderen een hopeloos lange URL moeten intypen of op zoek moeten gaan naar net díe bepaalde informatie, is de factor tijd een obstakel voor het leren. Door de opdracht van een QR-code te voorzien, wordt de link of media onmiddellijk weergegeven. Dat maakt een grote tijdwinst. De focus blijft hier nog steeds op het leren te liggen en niet op het zoeken. Natuurlijk is de rol van de leerkracht hierbij richtingbe-palend. Door doelgericht QR-codes te gebruiken, geef je de kinderen de leertijd die ze nodig hebben.

De digitale wereld staat ons bovendien toe om gescande documenten bewaard kunnen worden. Geen wanhopig gedoe meer met opnieuw te zoeken naar de juiste documen-ten. Ook hierbij is het de factor tijd die het verschil maakt.


Het is ook mogelijk dat aan een relatief kleine plaats een behoorlijke hoeveelheid informatie moet worden toegewezen. Een werkblad met een kleine vrije ruimte kan voorzien worden van een QR-code die ver-wijst naar de nodige extra info. Misschien bevat hetgeen je wil duidelijk maken net te veel informatie om kwijt te kunnen. Ook hierbij speelt de factor ruimte van belang.

Wanneer de juiste kleuren belangrijk zijn tijdens een les, kunnen QR-codes ook een meerwaarde betekenen. Kopieerbladen maken dat we in het onderwijs vaak in zwart-wit denken. Met het eenvoudig inscannen van een code hebben de leerlingen de mogelijkheid om afbeeldingen in kleur te zien. We hebben ook de kans om multimediamateriaal toe te voegen aan het individuele leren. Hierbij moeten we steeds in het achterhoofd houden dat hetgeen we bijvoegen een toegevoegde waarde heeft, extra info biedt.

GEBRUIK EEN URL-VERKORTER
Om eenvoudige QR-codes te maken, kan je gebruik maken van een URL-verkorter. Hoe meer karakters de link bevat, hoe ingewikkelder de QR-code zal zijn. Dit zorgt voor een grotere kans op foutief inscannen waardoor de link niet bereikt kan worden. Hoe een-voudiger de code, hoe sneller de link bereikt kan worden. Extra pluspunt door gebruik te maken van een URL-verkorter is dat sommige van hen (b.v. goo.gl) statistieken bij-houden. Zo kan je steeds zien hoeveel keer de QR-code is ingescand.

CONTRAST WERKT
De opmaak van QR-codes kan je tegenwoordig al met heel wat tools zelf bepalen. Zorg er echter altijd voor dat het contrast tussen voor- en achtergrond groot genoeg is. Zwart op wit werkt natuurlijk nog steeds het best.

Bedenk ook dat wanneer je een gekleurde code hebt aangemaakt, deze na kopie ren ervan niet steeds leesbaar blijft.

Voor differentiatie kan het handig zijn om QR-codes in de klas op verschillende kleuren papier af te drukken. Druk QR-codes echter niet af op donker papier. Hierdoor zal zelfs het contrast met een zwarte code te beperkt zijn.

HET JUISTE FORMAAT
Het lijkt handig om bestaande werkbladen te voorzien van QR-codes. De weinig vrije witruimte nog gauw te voorzien van een code met link naar de oplossingen of een edu-catief filmpje. Alles om kinderen nog meer aan het leren te brengen.
Toch is het verstandig om de QR-code groot genoeg af te drukken. Dit om een vlotte scan te kunnen maken. Ervaring leerde me dat QR-codes kleiner dan ongeveer 3x3 cm bijna niet te decoderen vallen. Bij te weinig witruimte zorg je dus best voor een code op een post-itje of een extra QR-kaartje. Kijk er ook voor uit dat de afgedrukte QR-code niet te groot is. Dit om moeilijkheden tijdens het scannen te vermijden. Bij te grote co-des wordt de afstand tussen de scanner en het blad te groot, waardoor de kinderen van hun plaats moeten om die juist te kunnen scannen.

Het is ook verstandig om rond de QR-code een witruimte te voorzien. De zogenaamde stiltezone rond de code wordt standaard meegeleverd na het aanmaken van een QR-code. Er wordt voorgeschreven om de stiltezone 4 modules groot te houden. Hoewel ondervinding me leert dat iets kleiner ook lukt. Wanneer je deze echter volledig ver-wijderd (door je afbeelding bij te snijden) of vol met tekst plaatst, loop je het risico dat de QR-code niet meer te scannen valt.

TEST UIT
Niet alle gemaakte QR-codes brengen je rechtstreeks naar het gewenste doel. Zeker wanneer je de opmaak aanpast is het aangewezen de QR-code eerst zelf te scannen om te zien of die wel aangenomen wordt door het apparaat. Sommige QR-generators bie-den de optie om de foutcorrectie aan te passen. Door deze op hoog (level H - 30%) te zetten zorg je ervoor dat de code beter te scannen valt.

Het klinkt natuurlijk evident dat deze test het best wordt uitgevoerd met het apparaat dat ook in de klas gebruikt wordt. Zorg er dus ook voor dat de link waar je naar ver-wijst te bereiken is met de beoogde hardware. Wanneer gebruik maakt van een iPad, maak je dus best geen link naar een op Flash gebaseerde oefening.

VERDUIDELIJK
Net als in de vorige tip omschreven, is het belangrijk vooraf te bedenken waarvoor je een QR-code gaat inzetten. Welke informatie, multimedia, … wil je via de code bereikt zien? Het is natuurlijk duidelijk dat de verwezen data van waarde zal zijn voor de leer-stof of activiteit die aangereikt wordt. Bepaal dus vooraf welke extra’s je wil voorzien door een QR-code toe te voegen.

Sinds de digitalisering van de samenleving komen er volop impulsen op onze kinderen af. Van hen wordt verwacht dat ze selectief kunnen omgaan met alle informatie die hen bereikt. Deze selectie kunnen ze maar maken wanneer het voor hen duidelijk is over welke informatie ze kunnen beschikken.

Wanneer we onze leerlingen een blad vol met QR-codes aanreiken, is het voor hen niet vanzelfsprekend om tot leren te komen. Plaats je er echter tekst bij over de inhoud en eventueel vorm van de gelinkte info, dan zullen ze deze leerstof beter kunnen plaatsen in het geheel.

Laat een QR-code dus nooit op zich staan. Zet er tekst bij, zodat het duidelijk is wat er gescand wordt.

SCANTIPS
Om QR-codes te scannen is licht belangrijk. Wanneer er schaduw op de code valt, is het contrast misschien niet groot genoeg. Houd daarom de code in het licht tijdens het scannen.

QR-codes kunnen enkel gescand worden wanneer de scanlens een duidelijk, scherp beeld heeft van de co-de. Zorg er daarbij voor dat de scanner een korte tijd stil wordt gehouden voor de QR-code. Wanneer je beweegt tijdens het scannen, zal de link niet bereikt worden.


De meeste scansoftware beschikt tegenwoordig over handige hoekjes waartussen de QR-code moet vallen vooraleer die gescand kan worden. Voor veel leerlingen is het moeilijk om de juiste afstand in te schatten. Maak gebruik van de hoekjes op het scherm om de code goed te kunnen scannen.

Een QR-code op een verkreukeld blad zal niet worden gescand. Plooien in het blad zorgen ervoor dat de pixel van de code niet allemaal even groot opgenomen worden door de scanner. Hierdoor zal hij foutieve data verwerken of helemaal niet scannen.


Een van de moeilijkste gebruiken voor jonge kinderen tij-dens het scannen van QR-codes is het (ongeveer) loodrecht houden van het apparaat op de code. Wanneer de scanhoek te groot is, krijgt de scanner ook nu weer foutieve data of scant hij helemaal niet.

Kinderen die voor de eerste keer een QR-code dienen te scannen, kunnen hierbij hulp gebruiken. Demonstreer daarom vooraf hoe je omgaat met het apparaat, de soft-ware en de code. Doe ook even voor wat ze moeten doen om terug te keren naar de scanfunctie nadat de link bekeken is.